Bijna alle webdesignbureaus werken op uurbasis. Je betaalt een uurtarief, de bureau schrijft uren, aan het einde van de maand comes a surprise. Ik doe dit niet. Dit is waarom.
Het probleem met uurtjes-factuurtjes
Uurtarieven zetten de prikkel verkeerd. Hoe meer uur een bureau schrijft, hoe meer ze verdienen. Een klant die vragen stelt, aanpassingen vraagt of extra uitleg nodig heeft: meer uren. Dat is geen samenwerking, dat is een nachtmerrie.
Voor de klant is het ook onaangenaam: je weet niet wat het gaat kosten tot de factuur binnenkomt. Je aarzelt om vragen te stellen omdat je bang bent voor extra uren. Je houdt de discussie over meerwerk permanent in je achterhoofd.
Hoe vaste prijzen werken
Vóór het project maak ik een voorstel met een vaste prijs en een duidelijke scope. Wat er in zit, staat erin. Wat er niet in zit, staat er ook in. Als iets meer kost dan ik had ingeschat: pech voor mij, niet voor jou.
Dit dwingt mij om goed na te denken voor ik een prijs noem. Ik kan niet zomaar een laag bedrag zeggen en het later compenseren met uren. Ik moet realistisch zijn, en dat is ook beter voor jou: geen verrassingen achteraf.
Wanneer kies je dan toch voor uurwerk?
Bij grote maatwerk-projecten waarbij de scope echt niet van tevoren vast te stellen is, werk ik in fasen met een vaste prijs per fase. Elke fase heeft een duidelijk begin, einde en prijs. Na elke fase beslissen we samen of we doorgaan.
Een vaste prijs is niet goedkoper of duurder dan uurwerk. Het is eerlijker. Je weet waar je aan toe bent, en je kunt me aanspreken als we afwijken.— Ayoub Elkaoui, AK Web Solutions